رفتن رسیدن است! : نیلوبلاگ

دست و پاهایم کوفته و خسته است. همچون کتک خوردهای گوشهی اتاق افتاده ام.

پنجشنبه های پردرد نمادین...

همهی حال بدی که به جسم و روحم خواسته و ناخواسته داده ام و باعث تشکیل بیماری درونش شده ام،

پنج شنبهها به شکل نمادینی خودش را نشان می دهد.

تمام اعضا و جوارحم یک صدا با هم می گویند: ببین چه کردی! حالا درد بکش!

درد میکشم و آدمی زادهی درد است و رنج...

آدمی تمام میشود و درد به انتها نمیرسد...