تازه های تکراری...

زندگی همیشه گندهای جدیدی داره.

هر روز کثافت های جدیدی رو میکنه

که بوی گند لجن از یادت نره!

کثافت هایی که هی تکرار و تکرار میشه و

اما باز هم جدیده...

باز هم درد داره...

میدونی مثل چی میمونه؟!

مثل تعزیه ها و نوحه های سوزناک.

اول و آخر داستان رو میدونی.

میدونی تهش چطوری تموم میشه.

اما با هربار دیدنش،

با هر بار شنیدنش ته قلبت میلرزه.

هربار انگار حسش جدیده.

کثافت های این دنیا هم همیشه یجوره.

ولی کاراکتراش عوض میشن.

خودش انتخابشون میکنه که اینبار کی وجودشو بوی گوه بگیره!

و انگار که با عوض شدن آدما توی این نمایش نخ نما،

بوی این کثافت همیشه   تازه   میمونه...!

رفتن رسیدن است!...