بیدل!

معشوق هر صبح به تو سلام می کند...

حالت را می پرسد...

و هر چند ساعت یکبار از تو می پرسد در چه حالی...

و آخر شب، شب بخیر می گوید و

برایت خواب آرامی آرزو می کند...

و این ماجرای مداوم و شیرین هر روز تکرار می شود...؛

معشوق هست...

هر روز...

هر ساعت...

هر لحظه...

دل اما،

خیلی وقت است که رفته!

رفتن رسیدن است!...